Klauzule (nie)symetryczne w umowach konsumenckich (wyrok TS UE w sprawie C-472/10 Invitel a sprawa polska)

Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowił zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym możliwości rozciągnięcia skutków orzeczenia stwierdzającego niedozwolony charakter postanowienia wzorca umownego na innych przedsiębiorców. Poniżej kilka słów o tym, co powinien odpowiedzieć Trybunał.

Carrefour porównuje ceny koszyków produktów z Biedronką i Lidlem

Carrefour, wzorem Tesco, porównuje się z dyskontami. Będzie proces?

Wprowadzenie w błąd jednego konsumenta nie jest praktyką rynkową – opinia Rzecznika Generalnego TS UE w sprawie C-388/13 UPC Magyarország kft

Udzielenie niezgodnej z prawdą informacji jednemu konsumentowi w zakresie, w jakim stanowi odosobniony przypadek, nie może być uważane za „praktykę handlowąˮ w rozumieniu dyrektywy o nr 2005/29/WE o nieuczciwych praktykach handlowych – tak słusznie stwierdził Rzecznik Generalny Nils Wahl w opinii z dnia 23 października 2014 r.

Roman Giertych i zakaz zbywania prawa do tytułu Wprost – postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie

Mam przyjemność opublikować postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV Co 119/14, który zabezpieczył roszczenie Romana Giertycha przeciwko wydawcy tygodnika Wprost ustanawiając zakaz zbywania prawa do tytułu prasowego.

Cel nakazania przedsiębiorcy publikacji decyzji Prezesa UOKiK w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

Wpis poświęcony jest w dużej mierze odpowiedzi na jedno ważne pytanie:

Czy publikacja decyzji Prezesa UOKiK w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów musi służyć usunięciu trwających skutków naruszenia, czy też może służyć wyłącznie innym celom?

Zachęcam do podzielenia się ze mną swoimi przemyśleniami na temat zagadnień poruszanych w tym wpisie, podsyłania poglądów doktryny, orzeczeń. Mailem na ms@mslaw.pl albo w komentarzach. Wpis nie jest typowo blogerski, postarałem się wgryźć w temat dość głęboko, więc może trochę dobra wróci do mnie :). Pomysły będą wzbogacały ten wpis.

Reklama porównawcza w Ekstraklasie?

[wpis gościnny autorstwa dr Zbigniewa Pinkalskiego] 

W poprzednim tygodniu doszło przy okazji rozgrywek piłkarskiej Ekstraklasy do ciekawego i rzadko spotykanego starcia reklamowego. Sytuacja ta miała miejsce przed wyznaczonym na ubiegłą niedzielę spotkaniem pomiędzy Śląskiem Wrocław a Cracovią Kraków.

Skutki wpisania niedozwolonego postanowienia do rejestru – utrwalone obecnie orzecznictwo Sądu Najwyższego

Od 2008 r. W ostatnim orzecznictwie Sąd Najwyższy konsekwentnie odmawia rozciągnięcia mocy wiążącej wyroku uznającego postanowienia wzorca umownego za niedozwolone na przedsiębiorców innych niż pozwany. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2014 r., I CSK 20/14 stanowi jedynie niechlubny wyjątek potwierdzający tą regułę.

Nie wystarczy zostać sponsorem… O konflikcie sponsorskim przed Mundialem w Brazylii

[wpis gościnny autorstwa dr Zbigniewa Pinkalskiego]

Rozpoczynające się we czwartek Mistrzostwa Świata w Brazylii, podobnie jak wcześniejsze wielkie imprezy sportowe stworzyły szerokie pole do popisu dla twórców reklam, a także arenę dla sporów na tym tle. Bardzo ciekawym przykładem takiego sporu był „konflikt sponsorski”, do którego doszło pomiędzy Hyundai (oficjalnym sponsorem Mistrzostw Świata) oraz Volkswagen (wieloletnim sponsorem reprezentacji Brazylii w piłce nożnej). W przeciwieństwie do sytuacji, które miały miejsce w przeszłości, to działania reklamowe oficjalnego sponsora turnieju wzbudziły w tym przypadku obiekcje (reverse ambush marketing?).

Ministerstwo Sprawiedliwości planuje reformę niedozwolonych postanowień umownych

Ministerstwo Sprawiedliwości opublikowało projekt założeń reformy kontroli abstrakcyjnej niedozwolonych postanowień umownych, która zmierza do wyeliminowania patologii polegającej na zasypywaniu SOKiKu pozwami przez quasi konsumenckie stowarzyszenia (stwierdzenie z projektu założeń!) i prawników.

Kuriozalnie – do pogorszenia sytuacji „przyczyniła” się poprzednia „reforma”, która obniżyła koszty zastępstwa z 360 zł do 60 zł – w efekcie w sprawie tej samej klauzuli potrafiło wpływać kilkadziesiąt pozwów od różnych osób fizycznych, reprezentowanych przez tego samego pełnomocnika. W efekcie, liczba pozwów wniesionych do SOKiK w 2013 r. wyniosła 41016 – prawie trzy razy więcej niż w 2012 r.

Planowane zmiany miałyby wejść w życie po 1-2 latach, z wyjątkiem odebrania legitymacji procesowej czynnej konsumentom – tutaj ustawodawca przewidział zaledwie 2 tygodnie vacatio legis.

Poniżej omawiam najważniejsze zmiany z komentarzem do wybranych zagadnień.

Orange kontra Plus – utarczki reklamowe trwają

Plus znów porównuje się z Neostradą Orange – tym razem do standardowego claimu „Internet w Plusie szybszy od Neostrady” dodaje, że w przypadku internetu w Plusie nie ma „żadnych ukrytych opłat”. Zrzut ekranu ze spotu dostępnego na YouTube poniżej:

W komunikacie biura prasowego Plus tłumaczy:

Klienci Plusa nie ponoszą też żadnych ukrytych kosztów dodatkowych, typu doliczane do abonamentu co miesiąc prawie 30 zł w Neostradzie.

Jak pamiętam z dawnych czasów, to TP szczególnie nie eksponowała kosztu utrzymania łącza w swoich reklamach – a w najniższej opcji Neostrady wynosi on ponad połowę wysokości abonamentu (49 zł abonament, 29,24 zł opłata za łącze).

Mam dziwne wrażenie, że sytuacja się dużo nie zmieniła – jeśli tak, punkt dla Plusa (w ew. postępowaniu będą musieli udowodnić, że te opłaty rzeczywiście mogą być uznane za „ukryte”).

Orange może próbować zaatakować tą reklamę z uwagi na brak wyjaśnienia w reklamie na czym polegają ukryte opłaty. Reklama porównawcza powinna ułatwiać wybór konsumentowi – a w tym przypadku mamy jedynie ogólną krytykę konkurenta.

O sprawie pisałem tutaj, tutaj, tutaj i tutaj, jest też bardzo ładnie zrelacjowana na tym blogu.