Za co można zapłacić przy zamówieniu darmowego produktu?

Firma Natural Pharmaceuticals Sp. z o.o. zaproponowała mi zamówienie 30-dniowego zapasu OmegaMarine Forte+ za darmo*. Pod gwiazdką kryje się dość dobrze widoczna informacja opłacie 4,95 zł za „pakowanie i przesyłkę”.

I to nakazuje rozważyć praktykę w świetle poniższego przepisu ustawy o o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym:

Art. 7. Nieuczciwymi praktykami rynkowymi w każdych okolicznościach są następujące praktyki rynkowe wprowadzające w błąd:

[…]
20)     prezentowanie produktu jako "gratis", "darmowy", "bezpłatny" lub w podobny sposób, jeżeli konsument musi uiścić jakąkolwiek należność, z wyjątkiem bezpośrednich kosztów związanych z odpowiedzią na praktykę rynkową, odbiorem lub dostarczeniem produktu;

Dyrektywa 2006/114 – czy reklama porównawcza i wprowadzająca w błąd muszą iść w parze?

Drogi Czytelniku, ten post nie zmieni dużo w Twoim życiu. Choć może wywołać uśmiech. Włoskie Consiglio di Stato zwróciło się do Trybunału Sprawiedliwości UE z następującym pytaniem prejudycjalnym (sprawa C-52/13):

Czy dyrektywę 2006/114/WE należy interpretować w ten sposób, że w odniesieniu do ochrony przedsiębiorców dotyczy ona reklamy będącej jednocześnie reklamą wprowadzającą w błąd i niedozwoloną reklamą porównawczą, czy też dwóch odrębnych niezgodnych z prawem zachowań, mających również samodzielne znaczenie, polegających, odpowiednio, na reklamie wprowadzającej w błąd i niedozwolonej reklamie porównawczej?

Czy ja zwariowałem, czy Włosi niepotrzebnie się zajmują się wyszukiwaniem problemów? :) Chyba jest jasne, że zgodnie z dyrektywą 2006/114 dotyczącą reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej:

-        reklama porównawcza nie musi wprowadzać w błąd, aby została uznana za sprzeczną/zgodną z dobrymi obyczajami; jest 8 niezależnych przesłanek, które decydują o jej uczciwości;

-        reklama wprowadzająca w błąd nie musi być reklamą porównawczą (choć może).

Zresztą do 1997 r. pierwotna dyrektywa 84/450 regulowała tylko reklamę wprowadzającą w błąd, reklama porównawcza pojawiła się dopiero w 1997 r. (dyrektywa 97/55).

Pamiętaj finansisto młody, dłuższy rok - większe przychody (Decyzja Prezes UOKiK DDK-1/2013 w sprawie ITI Neovision)

Prezes UOKiK w ekspresowym tempie rozprawił się z ITI Neovision i jednostronną zmianą umów z dotychczasowymi abonentami telewizji „n”. Postępowanie wszczęte 2 kwietnia, decyzja z dnia 26 kwietnia! Brawo dla Prezes i jej urzędników za tak szybką reakcję.

Zakaz sprzedaży ze stratą a nieuczciwe praktyki rynkowe

Z kronikarskiego obowiązku - z postanowienia Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie  C‑343/12 Euronics z 7 marca 2013 r. wynika, że funkcjonujący w prawie krajowym ogólny zakaz oferowania i sprzedaży towarów ze stratą jest sprzeczny z dyrektywą 2005/29 o nieuczciwych praktykach handlowych, o ile służy realizacji celów w zakresie ochrony konsumentów.

Tabela zamienników, czyli reklama porównawcza a’la Toshiba prosto z Krakowa

Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 24 października 2012 r. (sygn. akt I ACa 831/12) zajął się tematem, który wiele lat temu był przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach C-112/99 Toshiba i C‑59/05 Siemens.

Sąd Apelacyjny w Krakowie doszedł do słusznego wniosku że przedstawienie kabli powoda jako „zamienników” kabli pozwanego nie dyskredytowało tych pierwszych, jak również nie wprowadzało potencjalnego odbiorcy (profesjonalisty) w błąd co do istnienia braku różnic w cechach towarów (kable powoda miały lepsze parametry elektryczne i niższe ceny).

Rejestracja blogu jako czasopisma – jak się chce, to można

Taki wniosek płynie z dwóch bliźniaczych postanowień Sądu Apelacyjnego w Łodzi (I ACa 1031/12 i I ACa1032/12 – oba z 18.01.2013 r., dostępne na portalu orzeczeń MS).

Użycie nazwy domeny i metatagów może być reklamą

Rzecznik Generalny Paolo Mengozzi w opinii z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie  C‑657/11

Belgian Electronic Sorting Technology uznał, że posłużenie się znakiem towarowym w nazwie domeny i metatagach stanowiących element kodu źródłowego może zostać uznane za reklamę. Z drugiej strony reklamą nie jest samo zarejestrowanie nazwy domeny.

Reklama porównawcza nie musi być aktualna (?)

Taki wniosek płynie z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2012 r., kończącego spór pomiędzy sieciami handlowymi Tesco i Lidl (sygn. akt I ACa 856/12).

Orzeczenie jest bardzo ciekawe i mam nadzieję, że Sąd Najwyższy (a być może Trybunał Sprawiedliwości ) UE będzie miał okazje wypowiedzieć się chociażby w kwestii zasygnalizowanej w tytule wpisu. Z doniesień prasowych wynika, że Lidl rozważa skargę kasacyjną.

Praktyka handlowa nie może być zakazana tylko z powodu nieuzyskania zezwolenia odpowiedniego organu

Trybunał Sprawiedliwości po raz kolejny zakwestionował krajowy przepis z uwagi na wyczerpujący charakter „czarnej” list praktyk nieuczciwych w każdych okolicznościach (wyrok z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie C‑206/11 Köck). Tym razem jednak sprawa była trochę bardziej problematyczna, bo przedmiotem oceny było zagadnienie proceduralne.

Austriacki Oberster Gerichtsh zadał następujące pytanie prejudycjalne

„Czy art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 5 dyrektywy [...] lub inne przepisy tej dyrektywy stoją na przeszkodzie obowiązywaniu uregulowania krajowego, zgodnie z którym zapowiedź wyprzedaży bez zgody właściwego organu administracji jest niedopuszczalna i w związku z tym powinna być zakazana w postępowaniu sądowym bez konieczności badania przez sąd w tym postępowaniu wprowadzającego w błąd, agresywnego lub w inny sposób nieuczciwego charakteru tej praktyki handlowej?”.

Jedyne od Wedla kontra Delicje Szampańskie - postanowienie sądu I instancji

W uzupełnieniu do opublikowanego w poniższym wpisie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie – wyrok sądu I instancji.

Równie lakoniczny… Najbardziej ciekawi mnie dlaczego zakazem została objęta również nazwa „Jedyne od Wedla”. Ale oczywiście plusem jest to, że nie przesądza rozstrzygnięcia w postępowaniu głównym – co jest mało pocieszające dla obowiązanego…